เวลาพักอาหารคือจุดที่ตารางลงเวลาผิดพลาดอย่างเงียบ ๆ เวอร์ชันนี้แสดงการหักอาหารกลางวันในทุกวัน อย่างเปิดเผย
ป้อนช่วงพักใด ๆ ที่คุณได้พักจริงในคอลัมน์พัก หากช่วงพักของวันหนึ่งเป็น 0 และกะยาวกว่าเกณฑ์ พักกลางวันอัตโนมัติจะถูกหักแทน — แบบเดียวกับที่ระบบเงินเดือนจำนวนมากทำ คอลัมน์ “หักพักกลางวัน” แสดงสิ่งที่ถูกหักออกในแต่ละวัน
| วัน | ตอกบัตรเข้า | ตอกบัตรออก | กะกลางคืน | เวลาพักที่ใช้ (นาที) | หักค่าอาหารกลางวันแล้ว | ชั่วโมงที่ได้รับค่าจ้าง |
|---|---|---|---|---|---|---|
| — | — | |||||
| — | — | |||||
| — | — | |||||
| — | — | |||||
| — | — | |||||
| — | — | |||||
| — | — |
กฎหมายของรัฐบาลกลางไม่กำหนดพักอาหาร แต่เมื่อนายจ้างให้พักอาหารที่ไม่ได้รับค่าจ้าง 30 นาทีขึ้นไป — โดยพนักงานพ้นจากหน้าที่โดยสมบูรณ์ — เวลานั้นไม่ได้รับค่าจ้าง และระบบบัญชีค่าจ้างส่วนใหญ่หักมันออก โดยอัตโนมัติ เมื่อกะผ่านความยาวที่กำหนด (โดยทั่วไป 6 ชั่วโมง) หากคุณลืมตอกบัตรออกสำหรับพักกลางวัน การหักอัตโนมัติคือสิ่งที่ช่วยตารางลงเวลาของคุณจากการประเมินชั่วโมงสูงเกินไป; หากคุณ ทำ ทำงานผ่านอาหารกลางวัน การหักอัตโนมัติคือสิ่งที่คุณต้องให้หัวหน้าแก้ไข
เครื่องคำนวณนี้สะท้อนตรรกะนั้นอย่างโปร่งใส: ช่วงพักที่กรอกเองชนะเสมอ พักกลางวันอัตโนมัติใช้เฉพาะเมื่อช่วงพักของวันเป็น 0 และกะถึงเกณฑ์ของคุณ คอลัมน์ “หักพักกลางวัน” รายวันหมายความว่าไม่มีอะไรถูกซ่อน หลายรัฐ (แคลิฟอร์เนียเข้มงวดที่สุด) มีกฎช่วงพักทานอาหารและค่าพรีเมียมของตัวเอง — ค่าพรีเมียมเหล่านั้นเป็นหัวข้อทางกฎหมายแยกต่างหากและไม่รวมอยู่ในการประมาณการนี้
บัตรลงเวลารายสัปดาห์เรือธง: ตอกบัตรเข้า/ออกและพักครบ 7 วัน การแบ่งการทำงานล่วงเวลาที่ 40 ชั่วโมง ค่าจ้างรวม พิมพ์ และ CSV — บวก Save My Week บนอุปกรณ์ของคุณ
ฟรี — ลองใช้ดูหนึ่งกะ สองพัก ศูนย์ความสับสน: นาทีพักใดได้รับค่าจ้าง นาทีใดถูกหัก และเวลาที่ได้รับค่าจ้างที่แน่นอนที่เหลือ
ฟรี — ลองใช้ดูหนึ่งกะเข้า คำตอบที่แน่นอนหนึ่งคำออก: ชั่วโมงและนาที ชั่วโมงทศนิยม การจัดการเวลาพัก การปัดเศษ และค่าจ้างรวมสำหรับกะนั้น
ฟรี — ลองใช้ดูรอบจ่ายสองสัปดาห์แบบเต็มในบัตรเดียว — แต่การทำงานล่วงเวลายังคงคิดสัปดาห์ต่อสัปดาห์ พอดีตามที่ FLSA กำหนด รวมค่าจ้างรวมทั้งหมด
ฟรี — ลองใช้ดูภายใต้กฎหมายของรัฐบาลกลาง พักอาหาร 30 นาทีขึ้นไปไม่ได้รับค่าจ้างหากคุณพ้นจากหน้าที่โดยสมบูรณ์ พักสั้น (ประมาณ 5–20 นาที) ต้องได้รับค่าจ้าง บางรัฐเพิ่มข้อกำหนดพักอาหารของตัวเองเพิ่มเติม
นาฬิกาลงเวลาจำนวนมากหักพักกลางวันมาตรฐานโดยอัตโนมัติ (มัก 30 นาที) จากกะที่ยาวกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ ไม่ว่าคุณจะได้ออกงานหรือไม่ มันถูกต้องตามกฎหมายเมื่อมันสะท้อนความเป็นจริงและพนักงานสามารถรายงานข้อยกเว้นได้ — แต่หากคุณทำงานผ่านพักกลางวัน ให้บอกนายจ้างของคุณเพื่อให้สามารถยกเลิกการหักได้
รายงานให้หัวหน้าหรือฝ่ายบัญชีค่าจ้างของคุณทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นลายลักษณ์อักษร และเก็บบันทึกของคุณเอง (คอลัมน์การหักรายวันของหน้านี้เป็นการเริ่มต้นที่ดี) เวลาที่คุณทำงานจริงต้องได้รับค่าจ้าง รวมถึงการทำงานล่วงเวลาใด ๆ ที่มันสร้าง
กะสั้นมักไม่มีพักอาหารให้หัก นายจ้างโดยทั่วไปตั้งตัวกระตุ้นที่ 5–6 ชั่วโมง คุณสามารถเปลี่ยนทั้งเกณฑ์และความยาวพักกลางวันที่นี่ให้ตรงกับนโยบายสถานที่ทำงานของคุณ
แต่ละวันเริ่มเป็นช่วงดิบจากเวลาเข้างานถึงเวลาออกงาน จากนั้นช่วงพักจะถูกเอาออก และหน้านี้มีลำดับที่เคร่งครัดในการตัดสินว่าจะเอาออกเท่าใด: นาทีพักที่คุณพิมพ์สำหรับวันนั้นชนะ การหักพักกลางวันอัตโนมัติจะเข้ามาเฉพาะเมื่อวันหนึ่งไม่มีช่วงพักที่กรอกเอง และ กะดำเนินไปอย่างน้อยเท่ากับเกณฑ์ที่คุณตั้งไว้ (6 ชั่วโมงโดยค่าเริ่มต้น) นาทีสุทธิของสัปดาห์จากนั้นจะถูกแบ่งที่ 40 ชั่วโมงในแบบรัฐบาลกลางและคิดราคาที่อัตราของคุณ
คุณทำงาน วันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 8:00 AM ถึง 4:45 PM, ไม่กรอกเวลาพักเอง และเปิดอาหารกลางวันอัตโนมัติไว้ — 30 นาทีในกะ 6 ชั่วโมงขึ้นไป — ที่ $20/ชั่วโมง. กะดิบแต่ละกะคือ 8:45 ซึ่งผ่านเกณฑ์ 6 ชั่วโมง ดังนั้น 0:30 จะถูกหักออกและแต่ละวันสุทธิ 8:15 (หน้าแสดงยอดหัก 0:30 สุทธิ 8:15 ในทุกแถว) ยอดรวมของสัปดาห์ 41:15: เวลาปกติ 40:00 ($800.00) บวกการทำงานล่วงเวลา 1:15 ในวันศุกร์ ที่ $30.00 ($37.50) — ค่าจ้างรวม $837.50.
ไม่ใช่ การพักที่กรอกเองจะชนะเสมอสำหรับวันนั้น: การหักอัตโนมัติจะใช้เฉพาะในวันที่ช่องพักเป็น 0 ดังนั้นวันที่คุณพักกลางวัน 45 นาทีและพิมพ์ 45 จะยังคงเป็น 45 แม้เปิดกฎอัตโนมัติไว้
ไม่มีการหักอัตโนมัติ กะ 5 ชั่วโมงพร้อมเกณฑ์ค่าเริ่มต้น 6 ชั่วโมงคงชั่วโมงทั้งหมด 5 ชั่วโมง เว้นแต่คุณจะพิมพ์พักสำหรับวันนั้นเอง คอลัมน์การหักของหน้าแสดง 0:00 สำหรับวันนั้น
ใช่ ช่องพักเป็นแบบรายวัน ดังนั้น วันจันทร์ หักได้ 30 นาที และ วันพุธ 60 นาที มีเพียงจำนวนอัตโนมัติและเกณฑ์ของมันที่ใช้ร่วมกันทั้งสัปดาห์ — และจำไว้ว่าจำนวนอัตโนมัติจะเติมให้เฉพาะวันที่คุณไม่ได้กรอกอะไรเลยเท่านั้น
ใช่ การทำงานล่วงเวลาคำนวณจากนาทีสุทธิของสัปดาห์หลังจากหักของทุกวันแล้ว ในตัวอย่างที่ทำให้ดู สัปดาห์ดิบคือ 43:45 แต่ที่เป็นตัวแยกออกเป็น 41 ชั่วโมงปกติและค่าล่วงเวลา 15:40 คือนาทีสุทธิ 1:15
ปิดการหักพักกลางวันอัตโนมัติ การป้อน 0 ในช่องพักของวันหนึ่งไม่เพียงพอด้วยตัวเอง: เมื่อกฎอัตโนมัติเปิดอยู่ ค่า 0 จะถูกอ่านเป็น “ไม่มีการพักที่กรอกเอง” และนาทีอัตโนมัติจะถูกหักแทนในกะใด ๆ ที่ถึงเกณฑ์
เพิ่มเครื่องคำนวณนี้ไปยังเว็บไซต์หรือบล็อกของคุณเอง — ฟรีทั้งหมด ไม่ต้องสมัคร และแสดงเวอร์ชันล่าสุดเสมอ คัดลอกโค้ดด้านล่างและวางลงในหน้าของคุณตรงตำแหน่งที่คุณต้องการให้เครื่องคำนวณปรากฏ การคงบรรทัดเครดิตเล็ก ๆ “ขับเคลื่อนโดย Loona Automation” ไว้ใต้ตัวฝังช่วยรักษาให้เครื่องคำนวณนี้ฟรี — แต่คุณมีอิสระที่จะจัดรูปแบบหรือลบมันออก เครื่องคำนวณทำงานได้ไม่ว่าอย่างไร