Kreator plików TAR - Twórz archiwum .tar ze swoich plików
TAR jest nadal lingua franca Linuksa, serwerów i kopii zapasowych - ale użytkownicy Windows, którzy muszą wyprodukować tarball, zwykle muszą najpierw coś zainstalować. Ta strona zapisuje prawdziwe archiwa TAR w przeglądarce: właściwe nagłówki ustar, sumy kontrolne i znaczniki czasu, zbudowane na urządzeniu, przy niczym nie przesłanym.
Pamiętaj: TAR nie kompresuje. Plik .tar będzie mniej więcej rozmiarem wszystkich dodanych plików razem (zaokrąglonym do bloków 512-bajtowych). Potrzebujesz mniejszego? Przepuść wynik potem przez Kompresor GZIP lub użyj zamiast tego Kreatora plików ZIP.
Jak korzystać z Kreatora plików TAR
- Upuść swoje pliki na pole powyżej lub kliknij je i wybierz pliki z urządzenia. Pliki możesz dodawać w kilku rundach.
- Sprawdź listę - usuń wszystko, co dodano przez pomyłkę, i obserwuj całkowity rozmiar.
- Opcjonalnie wpisz nazwę folderu, aby każdy plik siedział w jednym folderze w archiwum, i nadaj TAR nazwę.
- Kliknij Utwórz TAR i pobierz. Plik .tar otwiera się tarem w Linux/macOS oraz 7-Zip lub WinRAR w Windows.
Jak to działa
Archiwum TAR to strumień rekordów: dla każdego pliku blok nagłówka ustar o rozmiarze 512 bajtów (nazwa pliku, rozmiar w systemie ósemkowym, czas modyfikacji, suma kontrolna samego nagłówka, magia 'ustar' oraz pole prefiksu, które pozwala ścieżkom przekraczać 100 znaków - przy wpisach GNU longname dla ścieżek jeszcze dłuższych), a po nim zawartość pliku dopełniona do pełnej liczby bloków 512-bajtowych. Archiwum zamykają dwa zerowe bloki. Ta strona implementuje ten format bezpośrednio - bez biblioteki, bez serwera - a mechanizm zapisu został zweryfikowany poprzez odczytanie jego wyników z powrotem, bajt po bajcie, przez moduł tarfile w Pythonie. TAR przechowuje pliki bez kompresji, więc archiwum jest sumą jego części; kompresja to osobny krok (to właśnie dodaje .tar.gz).
Przykład roboczy
Dodajesz trzy pliki: deploy.sh (1 KB), config.yml (3 KB) oraz logo.png (48 KB), przy nazwie folderu ustawionej na 'release'. Narzędzie produkuje release.tar - lub wybraną nazwę - trzymający folder release ze wszystkimi trzema plikami, przy czym każdy zachowuje swój prawdziwy czas modyfikacji. Przy 52 KB treści TAR wychodzi na około 54 KB: same pliki, trzy nagłówki oraz dopełnienie, bez kompresji - dokładnie to, co tar wyprodukowałby w Linuksie.
Często zadawane pytania
Czy ten kreator plików TAR jest bezpłatny?
Tak - za darmo, bez rejestracji, bez limitów i bez znaków wodnych.
Czy moje pliki są przesyłane na serwer?
Nie. TAR jest zapisywany przez JavaScript działający w przeglądarce, na urządzeniu. Pliki nigdy go nie opuszczają.
Dlaczego TAR ma ten sam rozmiar co moje pliki - lub nieco większy?
TAR niczego nie kompresuje; tylko pakuje. Każdy plik dodaje też nagłówek 512-bajtowy i jest dopełniany do granicy 512 bajtów, więc archiwum jest nieco większe od surowego łącznego rozmiaru. Dla skompresowanego tarballa utwórz TAR tutaj, a potem przepuść go przez Kompresor GZIP - dokładnie tak powstaje .tar.gz.
Czy Linux oraz GNU tar zaakceptują archiwa utworzone tutaj?
Tak. Zapisujący podąża za specyfikacją ustar - poprawne pola ósemkowe oraz suma kontrolna nagłówka, magia ustar, dzielenie prefiksu dla długich ścieżek oraz wpisy długich nazw GNU dla bardzo długich - a jego wyjście zostało zweryfikowane przez odczytanie go z powrotem modułem tarfile Pythona podczas testowania.
Czy mogę dodać pliki do istniejącego TAR lub utworzyć .tar.gz bezpośrednio?
Nie w tym narzędziu - za każdym razem tworzy świeże archiwum. Aby zamienić istniejący ZIP na .tar.gz w jednym kroku, użyj Konwertera ZIP na TAR.GZ; aby skompresować ten TAR do .tar.gz, użyj potem Kompresora GZIP i zmień nazwę wyniku na .tar.gz.